محسن چاوشی لنگه کفش

یه لنگه کفش پیر و درب و داغون

افتاده بود یه گوشه خیابون

هیشکی اونو یه لحظه پاش نمی‌کرد

هیشکی یه لحظه هم نگاش نمی‌کرد

می‌گفت که تنهایی و بی پناهی

یه روز به آخر برسه الهی



یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون



یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون



شب بود و شب گردی بارون و باد

رد شدم و چشمام به چشماش افتاد

دیدم که زخماش همه از غربته

مثل خودم خسته و بی طاقته

دیدم و گفتم که نباید نشست

یه کفش بیچاره رو دید و نشکست



یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون



یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون



رفتم و گفتم که چرا نشستی

تلف نکن عمرتو دستی دستی

درسته که از همه تنهاتری

اسیر این دردای زجرآوری

کفشای غیرتو باید پا کنی

بگردی و لنگتو پیدا کنی



یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون



یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده درب و داغون

یه گوشه خیابون



یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون



یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون





محسن چاوشی

ریيس خوشگلاLet us know if these lyrics need correction