داریوش کهن دیارا

کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم

که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم

کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم

که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم



نه پای رفتن نه تاب ماندن چگونه گویم درخت خشكم

عجب نباشد اگر تبرزن طمع ببندد در استخوانم

در این جهنم گل بهشتی چگونه روید چگونه بوید

من ای بهاران ز ابر نیسان چه بهره گیرم كه خود خزانم



کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم

که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم

کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم

که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم



صدای حق را سكوت باطل در آن دل شب چنان فرو كشت

كه تا قیامت در این مصیبت گلو فشاند غم نهانم

كبوتران را به گاه رفتن سر نشستن به بام من نیست

كه تا پیامی به خط جانان ز پای آنان فرو ستانم

ز بال آنان فرو ستانم



کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم

که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم



آه ای دیار دور ای سرزمین كودكی من

خورشید سرد مغرب بر من حرام باد تا آفتاب توست بر آفاق باورم

من نقش خوش را همه جا در تو دیده ام

تا چشم بر تو دارم در خویش ننگرم

ای ملك بی غروب ای مرز و بوم پیر جوانبختی

ای آشیان کهنه سیمرغ یک روز ناگهان

چون چشم من از پنجره افتد به آسمان

مبینم آفتاب تو در برابرم



سفینه دل نشسته در گل

چراغ ساحل نمی درخشد

در این سیاهی سپیده ای کو

که چشم حسرت در او نشانم



الا خدایا گره گشایا به چاره جویی مرا مدد کن

بود که بر خود دری گشایم غم درون را برون کشانم

کبوتران را به گاه رفتن سر نشستن به بام من نیست

که تا پیامی ز خط جانان ز پای آنان فرو ستانم

ز پای آنان فرو ستانم





کهن دیارا دیار یارا دل از تو کندم ولی ندانم

که گر گریزم کجا گریزم وگر بمانم کجا بمانم

کهن دیارا دیار یارا

کهن دیارا دیار یارا

کهن دیارا دیار یارا

به عزم رفتن دل از تو کندم

ولی جز این راه وطن گزیدن

نمیتوانم نمیتوانم





داریوش

کهن دیاراLet us know if these lyrics need correction