محسن نامجو من مست

من مست و تو دیوانه ما را که برد خانه

صد بار تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه



من مست و تو دیوانه ما را که برد خانه

صد بار تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه



در شهر یکی کس را هوشیار نمی‌بینم

هر یک بتر از دیگر شوریده و دیوانه

شوریده و دیوانه

شوریده و دیوانه

شوریده و دیوانه



جانا به خرابات آ تا لذت جان بینی

جان را چه خوشی باشد بی صحبت جانانه

چون کشتی بی لنگر کژ می‌شد و مژ می‌شد

در هر نظرش مضمر صد گلشن و کاشانه

جان را چه خوشی باشد بی صحبت جانانه

بی صحبت جانانه

بی صحبت جانانه

بی صحبت جانانه



من مست و تو دیوانه ما را که برد خانه

صد بار تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه



من مست و تو دیوانه ما را که برد خانه

صد بار تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه



در شهر یکی کس را هوشیار نمی‌بینم

هر یک بتر از دیگر شوریده و دیوانه

شوریده و دیوانه

شوریده و دیوانه

شوریده و دیوانه



جانا به خرابات آ تا لذت جان بینی

جان را چه خوشی باشد بی صحبت جانانه

گفتم ز کجایی تو تسخر زد و گفت ای جان

نیمیم ز ترکستان نیمیم ز فرغانه

نیمیم ز جان و دل نیمیم ز آب و گل

نیمیم لب دریا نیمی همه دردانه

ای لولی بربطن زن تو مست‌تری یا من

ای پیش چو تو مستی افسون من افسانه

چون کشتی بی لنگر کژ می‌شد و مژ می‌شد

وز حسرت او مرده صد عاقل و فرزانهLet us know if these lyrics need correction