محسن نامجو مجیر (Personal Cipher)

نای لعنتی این مردو کرده کله خرش

شب تا صب میکنه زندگی رو دست به سرش

اما خب توقع زیاد داره ا (از) پسر نداشتش



مرامو یاد گرفته از پدر شبا سر

میزنه به آسمون میبینه یکی گیره اینجا

بوجه یکی اضاف مونده واسه نون این آسمون

واسه هر کی یه ستاره داره این شب زوزا کماکان ادامه داره

گفت حتما یه عضویم همه بنی آدم

دید همه دارن درهم میما---ن

دید یکی الکی خوشه بدبخت دلش

چی همینا دلیل شد کم حرف شه خیلی

همینا دلیل شد بگیره قلمو تو دستاش

راه بره قبل اینکه بگیره دنیا زور از پاش

لحظه لحظه میشه بیشتر سینه چاک

اون حتی رپش رو میزنه فریاد زیر خاک

برای قلبشو روحشو باوراش زنده موند

حتی اگه خواستن نزارن جا براش

غرورو ترسو کینه از تو قلبش رفت

وقتی تمام خاطرات تلخو دفنش کرد

برای قلبشو روحشو باوراش زنده موند

حتی اگه خواستن نزارن جا براش

غرورو ترسو کینه از تو قلبش رفت

وقتی تمام خاطرات تلخو دفنش کرد

سر صب یه نخ سیگار تا چشما باز شد

روی میز تیکت با پول نقدو پاسپورت

یه کبریت یه بنزین یه رویا یه خونه

یه کوله خاطره که باید جا بمونه

این یعنی رفتن پوشیدن امروز

تا ساختن فردا سوزوندن دیروز

تلف نشو بی کس ببین طرف یه جا دیگس

اینا دسیسه بازی است بدون تلافی حاشیس

در آیه ی اول از مفهوم آزادی

آزادی مبحوس تو واژه ی آزادی

دوتا دستام پوچن گل تو مغزمه

تک دوست کشاورزه جنس مزرعه

واسم آرزوی بن بست نکن

که گنبد من ساخت گل دستتو

عزیزم من هسته ی شکافتم

هم مفیدم هم بمبم،اتم

برای قلبشو روحشو باوراش زنده موند

حتی اگه خواستن نزارن راه براش

غرورو ترسو کینه از تو قلبش رفت

وقتی تمام خاطرات تلخو دفنش کرد

برای قلبشو روحشو باوراش زنده موند

حتی اگه خواستن نزارن جا براش

غرورو ترسو کینه از تو قلبش رفت

وقتی تمام خاطرات تلخو دفنش کردLet us know if these lyrics need correction