رادیو بندر تهران | قسمت بیست و ششم، زخم آخر | سوم آبان ۱۳۹۸
این قسمت با حمایت مجموعهی:
«http://www.immigrationhome.ca»
منتشر میشود.
برای از حمایت از ما، اگر داخل ایران هستید از طریق لینک زیر Read more…رادیو بندر تهران | قسمت بیست و ششم، زخم آخر | سوم آبان ۱۳۹۸
این قسمت با حمایت مجموعهی:
«http://www.immigrationhome.ca»
منتشر میشود.
برای از حمایت از ما، اگر داخل ایران هستید از طریق لینک زیر:
www.hamibash.com/bandaretehran
و اگر خارج از ایران هستید از طریق لینک زیر:
www.paypal.me/payhamrah
اقدام کنید.
اگر میشد آدم میمرد و دوباره زنده میشد، بهتر زندگی میکرد. بهتر دوست پیدا میکرد، بهتر رفیق پیدا میشد. که زندگی از نظر من رفاقت با کسیست که همهی زندگیات بر روی یک داریهی مقابل اوست. رفیقی که اکثر ما دیگر خیلی وقت است نداریمش.
در این قسمت اثری میشنوید از ارغوان پورعلی، یادداشت مکتوبی از وبلاگ «کنار کارما» را برایتان میخوانیم و در نهایت قسمتی از نامه به عشق تریاکی تقدیم خواهد شد.
در شهر تهــران، بـندری است متـروکه... یک جـمعه در مـیان، آنجا پهـلو میگیـریم. این رادیـوی ماست... «که آدمی به هـر کثافـتی عادت میکنــد.» ایــن را تولـستوی گفـته در جـنگ و صـلح. به ایـن کـثافت خــوش آمــدید!