وقتی که بیداری سخته
توی دنیای شلخته
تبر گرسنه چوبه
مهربونترین درخته
وقتی این صدای مغرور
توی واژههای مجبور
بغض پنهون ترانهست
پشت یه درخت انگور
لااقل بذار بخوابم
وقتی که صدای جنگل
از تو کوچههای تنبل
واضحه بسه دویدن
بسه پای پر از تاول
وقتی میخورم به بن بست
توو دلم تنور و کوره است
جز تو رویای تو رفتن مگه
راه دیگهای هم هست
لااقل بذار بخوابم
وقتی که عمرمون قراره
توی بیداری تلف شه
بهترین راه که آدم
مثل اصحاب کهف شه
بذار از تو روی فواره بازوت
من دچارم به خیالت
حتی اینجا توی تابوت
کمکم کن با تو شاید
ارغوانیتر بتابم
ارغوانیتر بخندم
ارغوانیتر بخوابم
بغلم کن شاید از تو
عطر نارنگی بگیرم
بغلم کن شاید این بار
بوی زندگی بگیرم
من طرفدار سکوتم
من فراری از سقوطم
اما یه عمری مریضه
قصههای تو گلوتم
وقتی حتی این ترانه
با یه حال عاشقانه
نفسش گرفته یعنی
خود خاورمیانه
لااقل بذار بخوابم
توی عکس من بگو سیب
سلفی با ستاره خوبه
واسه من به سر دویدن
حتی بیاشاره خوبه
اگه آخرم سقوطه
مدل فواره خوبه
با تو بودن با تو بودن
آره خوبه آره خوبه
لااقل بذار بخوابم
وقتی که عمرمون قراره
توی بیداری تلف شه
بهترین راه که آدم
مثل اصحاب کهف شه
بذار از تو روی فواره بازوت
من دچارم به خیالت
حتی اینجا توی تابوت
کمکم کن با تو شاید
ارغوانیتر بتابم
ارغوانیتر بخندم
ارغوانیتر بخوابم
بغلم کن شاید از تو
عطر نارنگی بگیرم
بغلم کن شاید این بار
بوی زندگی بگیرمLet us know if these lyrics need correction