به رهی دیدم برگ خزان
افسرده ز بیداد زمان
کز شاخه جدا بود
چو ز گلشن رو کرده نهان
در رهگذرش باد خزان
چون پیک بلا بود
ای برگ ستم دیدهی پاییزی
آخر تو ز گلشن ز چه بگریزی
روزی تو در آغوش گلی بودی
دلداده و مدهوش گلی بودی
ای عاشق شیدا
دل دادهی رسوا
گویمت چرا فسردهام
در گل نه صفایی
باشد نه وفایی
جز ستم ز وی نبردهام
تیر غمش در دل بنشاندم
در غم او من جان بفشاندم
تا شد نوگل گلشن و زیب چمن
رفت آن گل من از دست
با خار و خسی پیوست
من ماندهام و صد بار گران
وین پیکر بیجان
ای تازه گل گلشن
پژمرده شوی چون من
هر برگ تو افتد به رهی
افسرده و بی جان
رفت آن گل من از دست
با خار و خسی پیوست
من ماندهام و صد بار گران
وین پیکر بیجان
ای تازه گل گلشن
افسرده شوی چون من
هر برگ تو افتد به رهی
پژمرده و بیجان
گروه پالت
برگ خزانLet us know if these lyrics need correction