گل سرخ از غم دوریت
خودش رو کشت و پرپر کرد
تو ناز پروردهای عشقم
به آغوش خودم برگرد
حقیقت اینه که نیستی
باید به گریه عادت کرد
باید از دور تو رو دیدو
باید مرز و رعایت کرد
تو قلب من مصیبت بود
امان از لحظه رفتن
چه سوگوار بود دل خونه
که گلها گریه میکردن
نباشه سرزنش اما
همیشه باورت کردم
چرا وقتی که میرفتی
نگفتی بر نمیگردم
نگفتی بر نمیگردم
یه ذره دل خوشی داشتم
که شاید مال من باشی
شاید روزی که دلتنگو
شاید وقتی که تنها شی
یه ذره دل خوشی داشتم
که شاید قصه برگرده
شاید دنیا بشه روزی
به کام اون که دلسرده
تو قلب من مصیبت بود
امان از لحظه رفتن
چه سوگوار بود دل خونه
که گلها گریه میکردن
نباشه سرزنش اما
همیشه باورت کردم
چرا وقتی که میرفتی
نگفتی بر نمیگردم
نگفتی بر نمیگردم
هدف تویی همه حرفام
یه تیره سوی تاریکی
بازم چشمام و میبندم
به رویاهام چه نزدیکی
بازم بهونهگیری کن
بگو عشقم یه زندونه
بیا از نو منو بشکن
شکستن من آسونه
تو قلب من مصیبت بود
امان از لحظه رفتن
چه سوگوار بود دل خونه
که گلها گریه میکردن
نباشه سرزنش اما
همیشه باورت کردم
چرا وقتی که میرفتی
نگفتی بر نمیگردم
نگفتی بر نمیگردم
منصور
نگفتی بر نمیگردم (سرزنش)Let us know if these lyrics need correction